Miesiączka w innych kulturach
Czas Księżyca rdzennych ludów Ameryki Północnej. Na miesiączkę w moim plemieniu mówi się Czas Ksiezyca - opowiada młoda kobieta z indianskiego plemienia Yurok - Prawa i zwyczajów dotyczących miesiączki nauczyły mnie moje ciotki i babcia. Dla nas miesiączka to czas medytacji, określania życiowych celów. To taki czas dobrego odosobnienia, dlatego nie chcę marnować go na codzienne sprawy.
W górach nad wioską jest święty staw, gdzie w przeszłości miesiączkujące kobiety chodziły, by się kapać i odprawiać rytuały, które miały przynieść duchową pomyślność. Stamtąd przynosiły kawałki drewna z ogniska, by używać je później w szałasach miesiączkowych.
Taka wspólnota była możliwa, bo w dawnych czasach wszystkie kobiety z wioski, które nie były w ciąży miesiączkowały w tym samym czasie, czasie określonym przez księżyc. Razem odprawiały rytuały w jeziorze. Jeśli kobieta straciła synchronię z innymi kobietami, szła na spotkanie z księżycem. Siedziała w promieniach księżycowego światła i prosiła go, by przywrócił jej równowagę.
Dzisiaj, kiedy mam miesiączkę, w przeciwieństwie do moich przodkiń nie odosabniam się całkowicie - spotykam się z mężem i rozmawiam z nim, ale nie jemy i nie śpimy razem. Staram się kultywować dawne zwyczaje kobiet z mojego plemienia.

Wkrótce – zwyczaje kobiet z Australii – o Siostrach Wawilak i tęczowym wężu oraz o kobietach z Indii żyjących w krainie Kerala - wypełnionych podczas miesiączki kobiecą mocą Ananku.

 
Tytuł:

Nick:

Treść: