Czy dioksyny, te silnie rakotwórcze substancje, pochodne bielenia chlorem, znajdują się w podpaskach, pieluchach i innych papierowych produktach jednorazowych?
Wszystko na to wskazuje, chociaż przemysł papierniczy stara się ukrywać realną skalę zatrucia dioksynami. Trudno odpowiedzieć na to pytanie dlatego, że firmy produkujące jednorazowe „produkty higieniczne” nie informują na opakowaniach ani o składzie, ani o sposobie produkcji swoich wyrobów.

Pierwszy raz o dioksynach zrobiło się głośno w 1987roku, gdy dokumenty amerykańskiego przemysłu papierniczego przeciekły do Greenpeac’u. „Zawarte w nich było stwierdzenie, że dioksyny zanieczyszczają znaczną część produktów papierowych. Przemysł papierniczy prowadził badania marketingowe, z których wynikało, że gdyby konsumenci byli świadomi tych zanieczyszczeń, sprzedaż produktów spadłaby w sposób drastyczny.”
Okazało się, że dioksyny „Raz wprowadzone do środowiska pozostają w nim na stałe”. Nie rozkładają się w środowisku naturalnym, w organizmach zwierząt, które zjadamy ani w naszych. Są magazynowane w tkance tłuszczowej i wątrobie.
To, co wiemy na pewno, to, że kiedy ujawniono szkodliwe działanie dioksyn i ich obecność w jednorazowych produktach „higienicznych” w Szwecji w ciągu roku wycofano z produkcji bielone chlorem pieluchy i zastąpiono je niechlorowanymi, kremowymi bądź szarymi pieluchami.
Dziś oprócz bielenia chlorem są możliwe inne metody – na przykład ozonowanie. W jego wyniku produkty również są śnieżnobiałe, jednak ta technologia jest o wiele droższa.

Co to są dioksyny?

Dioksyny są to rakotwórcze, silnie toksyczne związki chemiczne,będące efektem ubocznym procesu bielenia chlorem miazgi papierowej. „Naukowcy nie byli w stanie określić minimalnego poziomu, poniżej którego nie obserwuje się szkodliwych efektów działania tych związków. Nawet śladowe ilości dioksyn powodowały nowotwory i uszkodzenia płodów u zwierząt laboratoryjnych.”
Nazwa dioksyny obejmuje grupę 75 organicznych związków chloru. Najczęściej mianem dioksyny określa się najbardziej toksycznego przedstawiciela tej grupy związków, czyli 2, 3, 7, 8 – TCDD (tetrachlorodibenzodioksyny).
Na czym polega szkodliwe działanie dioksyny TCDD?
TCDD jest silnym teratogenem (środkiem powodującym uszkodzenia płodów) i kancerogenem (środkiem rakotwórczym).Wzmacnia również działanie innych kancerogenów – atakując grasicę osłabia system odpornościowy. Szwedzkie badania potwierdziły związek dioksyn z tak rzadkimi rodzajami raka jak: mięsak miękkich tkanek, choroba Hodgkina i inne nowotwory systemu limfatycznego.
Dr. Roy Albert, szef Cancerogen Assesment Group wykazał duże ryzyko nowotworów u ludzi narażonych na stały kontakt z TCDD przez pokarm, nawet przy dawkach jedna na trylion. Eksperyment J.R Allena z uniwersytetu Wisconsin dowiódł, że niewielkie ilości dioksyn, rzędu 50 część na trylion, podawane w pokarmie rezusom, małpom blisko spokrewnionym z człowiekiem powodowały bezpłodność.

Skąd się biorą dioksyny?
Trafiają do środowiska jako odpady i ścieki z papierni stosujących chlor jako wybielacz. Inne źródła dioksyn to komunalne i przemysłowe spalarnie odpadów (dioksyny są produktem ubocznym spalania w niskich temperaturach), składowiska niebezpiecznych odpadów, pestycydy i herbicydy, fabryki farmaceutyczne, chemiczne i produkujące tworzywa sztuczne;

Po co bieli się masę na podpaski? Żeby dać nam złudzenie czystości i sterylności. Bielenie chlorem jest najtańszym sposobem (ozonowanie droższym) ale bardzo szkodliwym dla środowiska.
Podpaski higieniczne nie są sterylne, gdyż to obniżyłoby ich chłonność. Oznacza to, że mogą zawierać różne bakterie i grzyby. Ale w naszej cywilizacji wierzymy, że białe = czyste. I tak, by stworzyć iluzję czystości i higieny wytwarza się olbrzymie ilości toksycznych ścieków i odpadów!

Do naszych organizmów dioksyny dostają się zarówno przez skórę i przewód pokarmowy wraz z jedzeniem, jak i przez płuca z powietrza. Już w maju 1988 roku Światowa Organizacja Zdrowia WHO stwierdziła niebezpieczne ilości dioksyn w mleku matek karmiących. Najprawdopodobniej dioksyny są odpowiedzialne za powszechne występowanie alergii wśród dzieci i falę bezpłodności u kobiet w krajach zachodu.

Co możemy zrobić, by bronić się przed dioksynami?
Przede wszystkim domagać się od producentów podpasek, pieluch, a także husteczek higienicznych, papieru toaletowego informacji, w jaki sposób powstają oferowane przez nich produkty.
Co to są te „granulki najnowszej generacji” zapewniające bardzo cienkim podpaskom ich niezwykłą chłonność? Czy są to poliabsorbenty, trucizny pochłaniające wilgoć, czy może jakieś inne substancje? Czy są bezpieczne dla naszego zdrowia?
Czy podpaski danej firmy są bielone chlorem, czy też miazga papierowa jest ozonowana? Jakie technologie stosuje dany producent? Jaka jest zawartość dioksyn w produkcie? Ile jest dioksyn w ściekach z fabryki i czy ktoś te ścieki oczyszcza?
Jeśli nie to dioksyny trafią do środowiska, a stąd do naszych ciał i ciał naszych dzieci. Przez nie mamy alergie, chorujemy na raka... Może czas to zmienić?